logo piligrymka






Што шукае пілігрым?


Odnoklassniki VKontakte Facebook Twitter Mail.ru ← падзяліцеся ў сацыяльных сетках з сябрамі

Дык вось, чувайце ва ўсякі час і малецеся, і хай спадобіцеся ўнікнуць усіх гэтых будучых нягодаў і паўстаць перад Сынам Чалавечым. (Ев. паводле Лукаша, п. 36, гл. 21)

 

Гістарычна слова пілігрым азначала вандроўны багамолец, паломнік.

Еремей Парноў піша: «Змораныя, хісткія ад стомы і хвароб пілігрымы сотнямі паміралі напярэдадні святынь, якія мроіліся ім на цярністым шляху ў Палестыну». Што ж прымушала іх трываць вялікую патрэбу, голад, холад, хваробы і пры гэтым працягваць рухацца да святыняў хрысціянскіх?

Хутчэй за ўсё словы Госпада: «Ня зьбірайце сабе скарбаў на зямлі, дзе моль і ржа нішчаць і дзе злодзеі падкопваюцца і крадуць. Шукайце ж найперш Царства Божага і праведнасьці Ягонай, і гэта ўсё дадасца вам.» (Ев. паводле Мацьвея, п.п. 19, 33 гл. 6). А дзе, як ні ў вытокаў хрысціянства, у Ізраілі, Палестыне, Рыме, Кіеве пілігрымы, маючы чысціню, пакора, лагоднасьць ў сэрцы сваім, бліжэй за ўсё Царству Божаму?

Хрысціянству ўжо больш за 2000 гадоў. Больш за 2000 гадоў таму Сын Божы Ісус Хрыстос прыйшоў на зямлю, каб за нас, за наша выратаванне аддаць сваё жыццё. І нягледзячы на ??тое, што і да прыходу Хрыста былі на Зямлі розныя рэлігіі, і пасля прыходу Яго з’явілася іх у мностве, але ўсё ж усе рэлігіі свету, акрамя хрысціянства, былі створаны людзьмі. І толькі хрысціянства было прыўнесена да нас Сынам Божым.

Нягледзячы на ??тое, што багасловы на падставе сапраўдных дакументаў і фактаў даказалі, што Хрыстос – сын Божы, атэісты, навука спрабуюць даказаць, што Бога няма, кажуць, што яго ніхто не бачыў, што Біблія ўтрымлівае ў сабе шмат супярэчнасцяў, што ў свеце занадта шмат пакут і iнш.

Але як жа тады растлумачыць тое, што сын цесляра, не маючы ніякай духоўнай ці іншай адукацыі стварыў вучэнне, якое ў корані адрознівалася ад любога вучэння, былога на Зямлі 2000 гадоў таму. Толькі тым, што Хрыстос – гэта Сын Божы. Як растлумачыць, што праз 2000 гадоў запаведзі, выкладзеныя ў Святым Евангеллі не страцілі сваёй каштоўнасці для чалавецтва, а наадварот набылі надзвычайную актуальнасць у нашым распушчаным, ганарлівым, сквапным, распусным свеце? Толькі тым, што гэта – запаведзі Божыя, што актуальныя і каштоўныя па-за часам, па-за прасторы.

Як растлумачыць тое, што на працягу стагоддзяў хрысціянства выкаранялася, праследвалася, што хрысціяне доўгі час былі гнаныя, а Евангелле выжыла і жыве і паказвае нам правільны шлях жыцця? Толькі тым, што гэта сапраўдная вера, дадзеная нам Богам.

І, напэўна, пілігрымы на развалінах Калізея найбольш востра гэта адчуваюць, прадстаўляючы стойкасць і самаадданасць першых хрысціян, што пайшлі на катаванні, пакараннi дзеля веры. Прадстаўляючы, як у рымскіх катакомбах праходзілі першыя таемныя службы хрысціян, як цэлыя сем’і, са старымі і дзецьмі распiналі на крыжах, травiлi дзікімі жывёламі, спальвалі агнём. І, верагодна, ўспамінаюцца паломнікам словы гісторыка, пра тое, чым першыя хрысціяне адрозніваліся ад усіх іншых людзей: «Паглядзіце, як яны (хрысціяне) любяць адзін аднаго!».

Гэта значыць першыя хрысціяне ў дакладнасці выконвалі дзьве галоўныя запаведзі Хрыста: «Любі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім» і «Палюбі блізкага твайго, як самога сябе» (Ев. паводле Мацьвея, п.п. 37, 39 гл. 22). І цяперашнім хрысціянам гэта павінна быць прыкладам.

А велічныя храмы Божыя, якія пабудавалі людзі па ўсім свеце? Хіба можна ўявіць сабе, што без веры, без Божай дапамогі ў тыя часы, калі не было сучаснай будаўнічай тэхнікі, народ мог пабудаваць тое хараство, якое і зараз прыводзіць у трапятанне падарожнікаў усіх нацыянальнасцяў і веравызнанняў? І, напэўна, зайшоўшы ў такi вось старажытны храм кожны пілігрым ў гэтых стагоддзямі намоленных сценах, адчуваючы сябе абсалютным чарвяком зямным, яшчэ раз успамінае словы Госпада нашага: «Не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя; Я прыйшоў заклікаць ня праведнікаў, а грэшнікаў да пакаяньня.» (Ев. паводле Лукаша, п. 31, 32 гл. 5). І, несумненна, пакаецца чалавек у сваіх грахах і створыць гарачую малітву і аддасьць славу і падзяку Госпаду!

І, бясспрэчна, гэтыя гарачыя малітвы да Госпада, Найсвяцейшай Багародзіцы, хрысціянскім святым, будуць асабліва дзейсныя перад Богам. І, магчыма, даруе Гасподзь, вылячэнне ад запалу, выратаванне і праведнасьць.

І, відавочна, кожны пілігрым, пры здзяйсненні паломніцтва па святых месцах яшчэ раз пераконваецца ў праўдзівасці слоў Госпада нашага Ісуса Хрыста: «Неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць» (Ев. паводле Марка, п. 31, гл. 13). А таму Хрысціянства невынішчальна і вечна на нашай Зямлі!

Напрыканцы думаецца, што паломніцтва па святых месцах, да мошчаў святых будзе таксама карысна і тым, хто яшчэ не прыйшоў да праўдзівай веры, паколькі даткнуўшыся з гісторыяй хрысціянства падарожнiкi, магчыма, зацікавяцца і пажадаюць даведацца, у чым сэнс жыцця па Хрысту, якія запаведзі Хрыста. А даведаўшыся, магчыма, прымуць гэта як кіраўніцтва ў сваiм далейшым жыццi. І такім чынам хрысціян на зямлі стане больш.

 

Тюрина Алена,
г. Гродно

Напісаць каментар

Адправіць каментар


× три = двадцать один

Апошнія артыкулы