logo piligrymka






Што шукае пілігрым?


Odnoklassniki VKontakte Facebook Twitter Mail.ru ← падзяліцеся ў сацыяльных сетках з сябрамі

Сапраўды, што ж мы шукаем у нашым марным жыццi? Чаму зрываемся з наседжаных месцаў і едзем у невядомыя далі? Адказ просты і складаны адначасова… Мы інтуітыўна спрабуем прывесці ў раўнавагу баланс паміж матэрыяльным і Духоўным ўнутры нас …Я пражыла ўжо амаль 50 гадоў… А што можна ўспомніць?Адразу хацелася быць як усе … спачатку вучоба, потым праца, сям’я, дзеці …А гэта ўсё меркавала адмова ад сваіх жаданняў, каб дагадзіць сямейным інтарэсам ... Гэтак жа выхоўвалі, што  жанчына павінна ахвяраваць сабой дзеля сям’і, дзецям … Пайшла па-сямейнаму сцэнары … І сям’я развалілася і здзецьмі складанасці і любімая праца ўжо не прыносіць таго задавальнення, што раней …А жыццё працягваецца, але сіл як і здароўя становіцца ўсё менш і менш … І разумееш у самыя цяжкія часы, калі адчай і бяссілле ахоплівае цябе, што Крыж даецца то па сілах …Толькі трэба верыць, шукаць у сабе гэтую ўнутраную Сілу і не здавацца … Я стала маліцца, як ўмею, як магу, прасіць савета,суцяшэння, дапамогі і Бога, як я яго разумею …І верыш, што ўжо не адна ў гэтым жорсткім свеце, што знаходзяцца і правільныя рашэнні і мудрыя людзі, якія падтрымаюць цябе у цяжкія часы ..У гэтым свеце ўсё ўзаемазвязана, што мы аддаём, то іатрымліваем … Спрабую абудзіць у сабе Веру, Надзею, Любоў, без іх ніяк не выжыць …Таму і з’яўляецца жаданне ссунуцца з наседжаных месцаў і адправiцца ў пілігрымку … Туды,  дзе ёсць месца падумаць аб сваёй Душы … Бо ў намоленных месцах, манастырах адчуваеш асаблівую ні з чым не параўнальную аўру .. дзе разумееш Праўдзівыя духоўныя Каштоўнасці…Самае складанае-не адкладаць падарожжа на потым, пакуль закончыцца крызіс, пакуль падрастуць дзеці… апраўданняў за бяздзейнасць сабе прыдумаеш сотні …Але, калі зможаш перасягнуць свае ўнутраныя абмежаванні, то ўпадарожжах атрымліваеш столькі уражанняў, прыемных узрушэнняў і нечаканых адкрыццяў, што хапае надоўга … Мне вельмі спадабалася пабываць у Беларусі ў Мосары, Даўгінава, Полацку, Магілёве, Гродне, Свята-Елісавецінскі, Жыровіцкі манастыры …А у Еўропе амаль не была … Мае падарожжы абмяжоўвалісяпраглядам тэлеканалаў аб падарожжах … У адной перадачы пра Ізраіля распавядалі аб існуючых там праваслаўных храмах … Там было так прыгожа і духоўна цяпло, што проста як магнітам цягне наведаць тыя незвычайныя месцы. ..
Час ужо напэўна прыслухацца ўнутранага голасу і пачаць жыць тым жыццём, якое будзе прыносіць адчуванне ўнутранага пакою… Бо па сутнасці мы ўсе імкнемся адчуваць гармонію ў сабе і навакольным светам, пакінуць пасля сябе добрую памяць, цяпло і Любоў …


Алена Шылянкова,
г.Мінск

Напісаць каментар

Адправіць каментар


× шесть = тридцать

Апошнія артыкулы