logo piligrymka





Што шукае пілігрым?


Odnoklassniki VKontakte Facebook Twitter Mail.ru ← падзяліцеся ў сацыяльных сетках з сябрамі

Калі чалавек нараджаецца, першы, каго ён бачыць, гэта матуля.Такая родная і блізкая, пяшчотная і ласкавая. Да яе мы прыходзім падзяліцца радасцю і атрымаць падтрымку ў бядзе. Яна не асудзіць, не пакіне, не здрадзіць. Яна заўсёды будзе поруч. Яе нам падараваў Бог, каб пад час нашага пабыту на зямлі, апекавалася намі. Але шчаслівы той, хто ведае, што нас у небе чакае наша Найдаражэйшая Нябесная Матуля – Марыя.Маці Хрыста. Наша Маці. І мая, і твая. Марыя прайшла нялёгкі шлях на зямлі. Яна была матуляй, жонкай, удавой, мамай, якая страціла свайго адзінага сына. Хто ж, як не яна, найлепш ведае,  што такое боль і  радасть, гора і смутак, самотнасць і цярпенне. Таму з вялікай любоўю і надзеяй спяшаюцца да яе людзі .Дзе можна знайсці Марыю? Не, яна не пакінула нас пасля сваёй смерці!  Фаціма, Люрд,Чанстахова, Ліхень, Востра Брама… Нітачкі-пацёркі Марыйных Санктуарыяў разкіданы па ўсёй зямлі. Марыя кліча нас. І цягнуцца дарогі пілігрымаў у гэтыя святыя месцы. Спяшаюцца людзі туды пакланіцца Нябеснай Матулі, папрасіць дапамогі, падзякаваць за атрыманыя ласкі, атрымаць Матчынае благаслаўленне.                                                                                                                                      У адну з такіх пілігрымак вырушыла і я. Калі я ўбачыла колькі людзей ідзе ў пешай пелігрымцы у Капцёўку да Чорнай Мадонны на “ўзгорак надзей”, я ўзрадавалася. Столькі людзей мае моцную сапраўдную веру, веру ў Бога Айца, у яго моц, веру ў яго Сына Езуса Хрыста і Марыю! Бо толькі той, хто моцна верыць і любіць Бога, можа вырушыць у дарогу, з якой звязана шмат цяжкасцей. Гэтая дарога патрабуе і шмат вымаганняў ад чалавека. Не кожны пакіне выгодны,цёплы ложак і памяняе яго на начлег у простых, не раз прымітыўных умовах, можа нават і на падлозе. Не кожны згодзіцца замяніць перамяшчэнне аўтамабілем на пешае вандраванне з балючымі мазалямі, адпачынак у прахладзе на знаходжанне цэлы дзень пад спякотным сонцам ці праліўным дажджом.                                                                                                                                                                        Прайшоўшы некалькі соцен метраў, я пачала прыглядацца людзям, якія ішлі поруч. Вось маладыя дзяўчаты ,весела ўзяўшыся за рукі, смела крочаць наперад. Што прымусіла іх прачнуцца так рана і вырушыць у дарогу? Напэўна кожная з іх хоча штосьці сказаць Марыі, аб нечым папрасіць. А можа проста хочуць павітаць Яе і сказаць : “Марыя, Мама мая, я тут, я прыйшла. Я кахаю Цябе. Дапамажы мне выбраць правільную дарогу, не загубіцца ў гэтым свеце. Пашлі мне вернага спутніка, такога, як Святы Юзаф. Не пакінь мяне ў цяжкую хвіліну. Дай мне мудрасці у час экзамінаў . Пастаў на маёй дарозе добрых людзей…”                                                                                                               Потым я ўбачыла старэнькую жанчыну. Сівыя валасы выбіваліся з-пад хусткі. Твар быў засяроджаны на малітве. У руцэ жанчына моцна трымала ружанец. Здавалася, быццам  у ім яна чэрпала  сілы рухацца далей. Вусны шапталі знаёмыя з дзяцінства словы малітвы: Здровась Марыя, ласкі пэлна…” Якую ласку хоча выпрасіць у Матулі гэта жанчына? Напэўна яна моліцца за сваіх дзяцей. Можа каго з іх напаткала бяда? Можа хтосьці хварэе? Ці  страціў працу? Марыя, дапамажы ёй! Выслухай яе просьбы…         Уперадзе пачуўся звонкі дзіцячы смех. Ад гэтага задзірыстага смеху зрабілася неяк радасна на душы. Дзеці весела  махалі праязджаючым міма аўтамабілям, якія, ў сваю чаргу, адказвалі ім доўгім аўтамабільным гудком. Шчаслівыя, адкрытыя на ўвесь сусвет, маленькія дзеці Марыі…Яны нароўні з дарослымі ішлі у гэтай пелігрымцы каб падзякаваць Богу за дар дзяцінства, за сваіх бацькоў, за сяброў, за сонца, лес, птушак… Марыя! Зберажы гэтыя дзіцячыя сэрцы такімі ж чыстымі, адкрытымі і радаснымі на ўсё жыццё! Хай міне іх чорствасць, бяздушнасць і абыякавасць гэтага шалёнага свету, у якім так мала месца засталося для дабрыні, радасці і любові.                                                                                                              А вось ідуць поруч мужчына і жанчына.Муж і жонка. Якое гэта шчасце ісці вось так побач, крок у крок, рука аб руку, падтрымліваючы адзін аднаго! Сям’я… Што шукае гэтая пара? Магчыма, яны не маюць дзяцей і ідуць да Матулі прасіць падараваць ім радасць бацькоўства. Марыя Найсвяцейшая Пані! Не адкажы ім у гэтай просьбе. Пашлі ім суцяшэнне. Дай ім ласку пачуць дзіцячы смех, адчуць сябе сапраўднай сям’ёй.                                                        Недалёка ад мяне шпарка крочыць высокі юнак. На яго твары з’яўляецца то нейкая дарослая сур’ёзнасць, то дзіцячая прастата. Што яго трывожыць? Што ён шукае ,гэты маўклівы пілігрым? Можа ён шукае сябе? У наш час так лёгка загубіцца сярод новачэсных і новамодных паводзін, рэчаў. Дапамажы нам, Матуля!   І раптам я зразумела, што кожны з гэтых людзей, якія ішлі у пелігрымцы, нёс да Найсвяцейшай свае просьбы і падзякі, свае слёзы і надзеі, сваё цярпенне, боль і смутак. Вялікі Бог! Колькі на гэтай зямлі разліта гора!.. Пасля гэтай пілігрымкі у мяне нарадзіўся такі верш.  Ішлі у пілігрымку тры жанчыны.                                                                                                                                                                                                                                                                         Падняцца каб на ўзгорак іх надзей.                                                                                                                                                                                                                                                                           Ішлі сустрэцца з позіркам Матчыным,                                                                                                                                                                                                                                                                                Матуля выслухае іх, сваіх дзяцей.                                                                                                                                                                                                                                                                         Адна прасіць хацела дапамогі:                                                                                                                                                                                                                                                                                           Хварэе моцна муж, дзяцей няма,                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Сама састарылася, не ідуць ўжо ногі,                                                                                                                                                                                                                                                                                          Баіцца, што застанецца адна.                                                                                                                                                                                                                                                                                          Другая з думкамі ішла пра дзеці.                                                                                                                                                                                                                                                                         Марыі просьбу прынясла за іх:                                                                                                                                                                                                                                                                             -Як жыць ім ў гэтым чорствым свеце?                                                                                                                                                                                                                                                               О, Маці, зберажы дзяцей маіх!                                                                                                                                                                                                                                                                             Пашлі ім, Маці, лёгкую дарогу,                                                                                                                                                                                                                                                                                          Здароўя, сілы, веры ім ты дай!                                                                                                                                                                                                                                                                             І адвядзі ўсялякую трывогу,                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Ад бед і ад няўзгод абараняй!..                                                                                                                                                                                                                                                                                            А трэцяя нічога не прасіла.                                                                                                                                                                                                                                                                                           Хацела толькі бачыць Матчын твар.                                                                                                                                                                                                                                                                   І галаву пакорна так схіліла –                                                                                                                                                                                                                                                                                 Падзяку прынясла за жыцця дар.                                                                                                                                                                                                                                                                       За тое, што жыве на гэтым свеце,                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Што можа бачыць, чуць і гаварыць,                                                                                                                                                                                                                                                                              За тое, што ў яе ёсць свае дзеці,                                                                                                                                                                                                                                                                                   І ёсць ёй для каго яшчэ пажыць.                                                                                                                                                                                                                                                                         -Прашу, Матуля, – моліцца жанчына.                                                                                                                                                                                                                                                                            Ты выслухай дзяцей сваіх спаўна!                                                                                                                                                                                                                                                                       Пашлі збаўленне ім і веру ў свайго Сына,                                                                                                                                                                                                                                                         Якога свету Ты пакорна аддала.                                                                                                                                                                                                                                                                                  Ішлі у пілігрымку тры жанчыны…                                                                                                                                                                                                                                                                              Пройдзе час. Зажывуць мазолі. Забудуцца ўсе няўзгоды звязаныя з цяжкасцямі пілігрымкі. І толькі Матчын позірк з цудоўнай іконы, які абяцае і дае надзею, застанецца ў нашых думках і ў нашай памяці. Дзякуй табе, Марыя! Маліся за нас! Мы ўсе твае дзеці…

 

Аліна Рачкель, г.Гродна

Напісаць каментар

Адправіць каментар


восемь − семь =

Апошнія артыкулы