logo piligrymka





Што шукае пілігрым?


Odnoklassniki VKontakte Facebook Twitter Mail.ru ← падзяліцеся ў сацыяльных сетках з сябрамі

Чалавек шукае свой шлях. чалавек шукае дарогу. Ад матчынай спадніцы, за якую трымаешся, каб навучыцца хадзіць, да рукі ўнучка, на якую абапіраешся, каб не ўпасці. мы часта кажам – я не знайшоў сваю сцежку ў жыцці, але гэта не так. яна нам дадзена ад самага пачатку. Разам з мовай, усмешкай, Радзімай. але нам самотна. прамаўляючы тысячы словаў, адказваючы на мільёны усмешак – мы адчуваем, што чагосьці ўсё адно не хапае. і працягваем пошук. знаходзім – кожны сваё: сям’ю, кар’еру, адказы, пытаніі, сустрэчы, растанні – ці ўсё разам, альбо нічога. мы выбіраем прыпынкі, на якіх выходзім з падземкі нашых памкненняў – і праз некаторы час – вяртаемся назад. з кожным разам гэты маршрут паддаецца ўсё цяжэй і цяжэй. але спыняцца нельга, бо можна не паспець. а гэтага мы баімся. не паспець знайсці тое, чаго так не хапае, нават калі ўсё ёсць. I раптам мы даведваемся, што ёсць месцы, дзе да нашай мэты сапраўды бліжэй. яна жыве там у паветры. яе можна адчуць. натхнёныя ёй, мясцовыя шукальнікі стварылі неверагодныя матэрыяльныя гімны, аб’ядналіся, каб прадоўжыць шлях разам. і мы імкнемся патрапіць туды, каб стаць часткай гэтага цуда. каб разам з сабой прывезці часцінку натхнення ў свой край. зрабіўшыся разам з ім крыху чысцейшым і святлейшым. І раптам зразумець – што наш пошук чагосьці, што ратуе ад душэўнай, духоўнай самоты – гэта і ёсць наш шлях,  наша дарога да Бога.

 

 Алесь Ярмац, г. Менск

Напісаць каментар

Адправіць каментар


− девять = ноль

Апошнія артыкулы