logo piligrymka





Што шукае пілігрым?

Што вымушае чалавека на нейкі час пакінуць свой дом, родных, Радзіму, усталяваны лад жыцця і выбрацца ў падарожжа, трапіўшы ў незнаемае асяроддзе?

На першы погляд, адказ падаецца вельмі простым: убачыць свет. Але калі паразважаць, ён не будзе такім аднабокім.

Кожны чалавек шукае штосьці сваё, але ўсіх вандроўнікаў-пілігрымаў а’бядноўвае адно – жаданне пераменаў. Пераменаў глабальных: месца жыхарства на некаторы час, клімату, сацыяльнага статусу, а таксама пераменаў асабістых: эмацыянальных, псіхалагічных, пашырэння светапогляду, г.д.

Пад час пілігрымкі не важна, хто ты, дзе жывеш, чым займаешся і колькі табе гадоў. Галоўнае – жаданне вырушыць у падарожжа. Усе пілігрымы становцца звычайнымі, аднолькавымі людзьмі, аб’яднанымі адзінай мэтай. Прасцей кажучы, кожны мае магчамасць пабыць сабой, паразважаць аб сваім жыцці і, у рэшце рэшт, ўсталяваць рэляцыю з сабой.

Усе жыццё чалавек да чагосьці імкнецца. У дзяцінстве – гэта пазнанне навакольнага свету і людзей. Моладзь жадае заявіць аб сабе на ўвесь свет і даказаць усім, і перш за ўсе сабе, сваю значнасць, акцэнтаваць на сваім светапоглядзе. Дарослыя ўвесь час пільна бдаюць пра дабрабыт сям’і і сваё сацыяльнае становішча. Часу, каб пазнаць самога сябе, становіцца ўсе менш. Невыпадкова здараецца так, што людзі наогул не ведаюць сябе і да канца жыцця не разумеюць, хто яны. Штодзенны бег па колу не дае магчымасці спыніцца і азірнуцца на сябе і сваё існаванне, задумацца пра сэнс і значнасць чалавечага прадвызначэння.

Як можна будаваць адносіны з іншымі, калі не ведаеш сябе? Прыказанне Божае кажа з ўсіх сілаў любіць Бога, а бліжняга, як самога сябе. Але як магчыма любіць таго, каго не ведаеш (і сябе, і Бога)? З-за гэтага няведання ў жыцці сучаснага чалавека ёсць месца роспачы, страху, адчаю і, як вынік, граху.

І вось менавіта пілігрымка дае такі шанс, шанс зрабіць прыпынак, вырвацца з прывычнай плыні штодзенных рэчаў і пазнаёміцца)))) Дае магчымасць не проста дзесьці пабываць, сфатаграфавацца, набыць сувенір, але і ўзрасці духоўна. Калі можна так сказаць, зрабіць значны крок наперад ў накірунку да ўнатраннага аздараўлення.

Пілігрымка разлічана на ўсіх без выключэння, а гэта азначае, што скарастацца ўнікальным падарункам маюць шанс усе.

Пілігрымка – гэта вандроўка да сябе праз Бога і іншых людзей. Абапіраючыся на ўласны вопыт магу адзначыць, што гэта магчымасць адчуць любоў і рэальную прысутнасць Бога, які прамаўляе да нас праз гісторыю і культуру іншых народаў, дакрануцца да вытокаў хрысціянства і тым самым знайсці еднасць з усімі людзьмі – дзецьмі Божымі.

Акрамя гэтага, пілігрымы знаёмяцца са шматлікімі адзінадумцамі і проста выпадковымі людзьмі. Камунікатыўны вопыт пашырае светаўспрыманне і дае дадатковыя магчымасці. А сяброўствы ў выніку падарожжа дадаткова ўзбагачваюць жыцце кожнага чалавека.

Знаемцеся з сабой!! Перамены, якія адбываюцца пад час вандроўкі, выртыя таго, каб вырушыць і, сузіраюцы прыгажосць свету, адчуць сваю уласную існасць!

Р.S. вырушыўшы аднойчы, ўжно не магчыма спыніцца))

 

Анна Кушель

Напісаць каментар

Адправіць каментар


× шесть = двадцать четыре

Апошнія артыкулы